Showing posts with label அறிமுகம். Show all posts
Showing posts with label அறிமுகம். Show all posts

May 7, 2014

அறிவீர்களா இவரை - 3



வல்லிம்மா


வல்லிம்மாவை அறியாத பதிவர்கள் இருக்க முடியாது.சாந்தமான முகம் போலவே அவரது எழுத்துக்களும் மெல்லிய இறகால் மேனியை வறுடுவது போல் மனதை வறுடும்.பதிவின் இறுதியில் ”எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்”என்ற அவரது வாழ்த்தை வாசிக்கும் பொழுது மனம் உண்மையில் பரவசப்பட்டுத்தான் போகும்.

2006 ல் இருந்து நாச்சியார்  , புகைப்படப்பயணங்கள் என்ற வலைப்பூக்களில் எழுதி வருகின்றார்.அவரது வலைப்பூக்கள் அவருக்கு ஒரு டைரி.வாழ்வின் இனியதருணங்களையும் சோக தருணங்களையும் பரிமாறி வாசிப்பவர்களை தன் குடும்பத்தின் ஒரு அங்கத்தினராக்கி விடுவது வல்லிம்மாவுக்கு கை வந்த கலை.இனிய அனுபவங்களை பகிரும் பொழுது ஒரு எழுத்து விடாமல் படிக்கத்தோன்றுமளவுக்கு சுவாரஸ்யமும் படிப்பினையும் கொட்டிக்கிடக்கும்.

இவருடனான முதல் சந்திப்பு 2012 ஆகஸ்ட் மாதம்  சென்னை மேற்கு மாம்பலம் புண்ணியகோடி திருமணமண்டபத்தில் நடைபெற்ற பதிவர் மாநாட்டில் நிகழ்ந்தது.

பளிச்சென்ற கம்பீரத்தோற்றம், இவருக்கு கன்னம் வலிக்காதா என்று தோன்றுமளவுக்கு எப்பொழுதும் புன்னகை ததும்பும் மிகவும் சாந்தமான முகம்,அனைவரையும் கைகளைப்பிடித்துக்கொண்டு மிக வாஞ்சையுடன் பேசும் பாங்கு,..இப்படி பல சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.இந்த ஈர்ப்பு என்னை திரும்பிப்பார்க்க வைத்தாலும் நானாக போய் பேச தயக்கம் காட்டிக்கொண்டு இருந்த பொழுது பெரியவராக இருந்தாலும் அவராகவே தன்னை  என்னிடம் அறிமுகப்படுத்த ஆரம்பித்த பொழுது அவரது உயரிய பண்பு எனக்கு மிகவும் பிடித்துப்போனது.என்னிடம் மட்டுமல்ல வயது வித்தியாசமின்றி அனைத்துப்பதிவர்களிடமும் நெடு நாள் பழகியது போல் நட்புகொள்ள ஆரம்பித்தது அனைவரையும் கவர்ந்தது.தொலை பேசியில் உரையாடும் பொழுது கூட இதே பாணிதான்.வார்த்தைகள் மயிலிறகால் வருடுவதைப்போல் என்பார்களே அதனை இவரிடம் தான் கண்டேன்.

ஒரு பை நிறைய மல்லிகைப்பூவை கொண்டு வந்து பெண் பதிவர்கள் அனைவருக்கும் விநியோகம் செய்தது அனைவரையும் புன்னகைக்க வைத்தது.



வல்லிமாவின் எண்ணங்களை பத்து கேள்விகளில் அடக்க முடியாவிட்டாலும் அனுபவசாலியின் இந்த பதில்கள் நல்லதொரு அறிவுரைகளாக இருக்கும். என் கேள்விகளுக்கு வல்லிம்மா அளித்த பதில்கள் இதோ...

1.பெண்கள் படிக்க வேண்டிய பாடம் என்ன?

முதலில் பொறுமை.  அதிக அளவில்   கோபம் வரும்போது  பொறுமை இல்லாவிடில்  செய்ய வேண்டிய   வேலைகளில் கவனம்  குறையும். சினம் மட்டும் எஞ்சி இருக்கும். சினம் எப்போது வருகிறது. வேறு யாராவது நம்   அபிப்பிராயத்துக்கு எதிராகப் பேசும்போது. அதனால் அந்த வேளையில் அமைதியாக இருந்துவிட்டால் போதும்.   வாக்குவாதங்கள் குறையும். எதிராளியும் நம் பேச்சைக் கேட்க தயாராக   இருப்பார். இது என் அபிப்பிராயம்

2.உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு அடிக்கடி கூறும் அறிவுரை எது?

ம்ம்ம்  அவர்கள்   பெரியவர்கள் ஆகி ரொம்பநாட்கள் ஆகிறது. இருந்தாலும்  என் அம்மா எனக்குச் சொன்னதை அவர்களிடம்   சொல்வேன். வாழ்க்கையில் பாதிக் குழப்பங்கள்      மற்றவர்களின்  பிரச்சினைகளைப் புரிந்து கொள்ளாமல் போவதுதான். நீங்கள் அவர்கள்   நிலைமையில் இருந்து யோசிக்கணும். அப்போழுது உங்களுடைய ரீஆக்ஷன் எப்படி இருக்கும்  என்று  யோசிக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான்  புரியும்.எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம் என்று ஒரு விஷயத்தையும் செய்யக் கூடாது.                                      இதை அவர்கள்     நன்றாகவே  கடைப்பிடிக்கிறார்கள்.என்னைவிட நல்ல  மனிதர்களாகவே இருக்கிறார்கள்.

3.அப்பா - மகன் உறவு எப்படிப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்?

இரண்டு பக்கமும் பாசமும் அதைத் தொடர்ந்து புரிதலும் இருந்துவிட்டால் பிரச்சினையே இல்லை.  எங்களைப் பொறுத்தவரைக் குழந்தைகளின்   சுதந்திரத்தில் தலையிட்டதே இல்லை   .  அவர்களாகத் தேர்ந்தெடுத்துப் படித்தார்கள். அதற்கு   வேண்டும் என்கிற    உதவியை நாங்கள் செய்தோம். மணமாகும் வயது  வந்தபோதும் அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த     பெண்களையே  மணம் முடித்து வைத்தோம். அவர்களும்  கட்டுப்பாடு மீறாமலயே    எங்கள் கலாச்சாரப்படித் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள்.....இறைவன் காக்க வேண்டும்.  தந்தை மகன் உறவுக்கு எடுத்துக்காட்டு என் கணவரும் பிள்ளைகளும்.

4.வாழ்வில் சோகமயமான சூழ்நிலை ஏற்படும் பொழுது நம்பிக்கை கொள்ளச்செய்யும் செயல்கள் எது என்று நினைக்கின்றீர்கள்.

சோகம் தாக்கும் போது  முதலில் பிரமிப்பு.அதிர்ச்சி.பிறகு நம்மால் ஆவது ஒன்றும் இல்லை என்ற முடிவு.  இந்த மாதிரி சூழ்நிலைகள் நான்கு தடவை வந்துவிட்டன. எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும்   இறைவனையே  பிடித்துக் கொண்டேன்.   அவன் நாமம்தான் உதவியது.    உதவி  செய்யும்    உறவினர்கள், அரவணைக்கும்  மகளும் மகன்களும்.  இதை இறைவன் கொடுத்தார். அதையும் மீறி இழப்பு என்னைப் பாதிக்கும் நேரம் மனம் கொண்ட மட்டும் அழுதுதீர்த்துவிடுவேன். தெளிவு கிடைத்ததும்   கடிதங்களாக  எழுதுவேன்.  இப்போது பதிவுலகில் நண்பர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளும்  பாக்கியம் கிடைக்கிறது. இந்த நட்புகளையும் கொடுத்தவன் இறைவனே.    

5.உங்கள் கணவரை குறிப்பிடும் பொழுது சிங்கமென்ற கம்பீரமான பெயரை உபயோகின்றீர்கள் அதன் காரணத்தை அறிந்து கொள்ளலாமா?

பதிவுகள் ஆரம்பித்த போது  பெயரைச் சொல்வதில் தயக்கம். பிறகு  தெளிவு. அவர் பெயரிலேயே  சிங்கம் இருப்பதால் ,அவரைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது   வீட்டு எஜமானர் என்றோ சிங்கம் என்றோஓ குறிப்பிடுவது வழக்கமாகி  விட்டது. இப்போது எல்லோருக்கும் சிங்கமாகி விட்டார்.     என்னைப் பொறுத்தவரையில் அவருடைய குணநலன்களுக்கு அந்தப் பெயர்தான் சரி. சிங்கமாகவே இருந்தார்.சிங்கமாகவே மறைந்தார்.

6.கலாச்சாரம் என்பது என்ன?

என்னைப் பொறுத்தவரை    அன்புதான்   கலாச்சாரம். கலாச்சாரப் போர்வையில்  மற்றவர்களைத் துன்புறுத்துவது சரியான மற்றவர்களைத் துன்புறுத்துவது சரியான கொள்கை இல்லை.   வாழு வாழவிடு  என்று இருக்க வேண்டும்.   எல்லோரும் இதை மதித்தால் போதும். கலாச்சாரம் தன்னைத்தானே பார்த்துக்கொள்ளும்.

7.பல நாடுகள் சென்று வந்து இருக்கின்றீர்கள்.உங்களுக்கு பிடித்த நாடு ஒன்றினை குறிப்பிடுங்களேன்.காரணம் என்ன?

நம்நாடுதான் முதல். இங்கே இருக்கிற சுதந்திரம் வேறெங்கும் கிடைக்காது.    அதைவிட்டால்  அரபு நாடுகளில் துபாய்.  .  கைகள் நிறையப் பணமும்  மற்றவர்களிடம் மரியாதையும் இருந்தால் எந்த நாட்டிலும் சுகமாக இருக்கலாம்.நட்பு மனம் வேண்டும்.      

8.உங்களின் முக்க்ய பொழுது போக்கு?

இசை. படிப்பு,  இணையம்.வாழ்க்கை  குழந்தைகளோடு......                                                            

9.இணையத்தில் பல ஆண்டுகளாக எழுதி வருகின்றீர்கள்.எப்போதாவது சலிப்பு ஏற்பட்டுள்ளதா?

இல்லை. சலிப்பு என்பதே இல்லை.   என்  எழுத்து இல்லாவிடில்  எப்போதோ  முடங்கி இருப்பேன்.   பிரமாதமான எழுத்துக்குச்  சொந்தம் என்று சொல்ல மாட்டேன். என்னுடைய   மறுபாகமாக  எழுத்து இருந்து வருகிறது.     சலிப்பும் வராது.அருமை நட்புகளின் பதிவுகள் கூட வருகையில் நேரம் கிடைத்தால் போதும் என்ற நிலையில் தான் இருக்கிறேன்.

10.இறுதியாக உங்கள் சிங்கம் பற்றிக்கூறுங்களேன்.

என்னவென்று சொல்வது. 47 வருட தாம்பத்தியம். எத்தனையோ மேடுகள் பள்ளங்கள்.  அவர் ஒருவர் இருந்ததால்  தாண்டி வந்தேன். என்  காவலர், கணவர்,அன்பர். எந்த நிலைமையையும்  சமாளிக்கும் திறமை கொண்டவர். யாருக்கும் பயந்ததில்லை. யாரையும் துன்புறுத்தியதில்லை.. நிறைய  சொல்லலாம்.  மீண்டும் இழப்பு என்னை உறுத்த ஆரம்பிக்கும்.

அன்பு ஸாதிகா எனக்குப் பேச ஒரு  ஆரம்பம் கொடுத்தீர்கள்.  உங்களுக்கு என் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள். பதிவுலக அன்பு நட்புகளுக்கும் என்   நன்றி. இனி வெளியுலக வாழ்க்கையில் என் தூண்கள் அவர்கள் தான்.

மிக்க அன்புடன்,வாழ்த்துகளுடன்,
வல்லிம்மா என்கிற ரேவதி நரசிம்ஹன்              

May 5, 2014

அறிவீர்களா இவரை - 2


துளசி கோபால்

நான் துளசிம்மாவை அறிமுகப்படுத்துவது பூக்கடைக்கு  விளம்பரம் கொடுப்பதற்கு ஒப்பாகும்.(இனி நிறைய பூக்கடைகளுக்கு விளம்பரம் கொடுக்கவுள்ளேன்.)

பதிவுலகில் துளசி கோபாலை அறியாதவர்கள் இருக்க முடியாது.சுமார் 10 ஆண்டுகளாக 2004-இல் இருந்து துளசிதளத்தில் ஆயிரக்கணக்கான பதிவுகளை எழுதிவருபவர்.இவரது ஸ்பெஷாலிட்டி நாட்டுக்கு நாடு சென்று அதனை அழகாக படமாக்கி பதிவாக எழுதி படிப்பவர்களை அந்த இடத்துக்கே அழைத்து செல்லக்கூடிய திறமை இவரது எழுத்துக்கும்,இவரது கேமராவுக்கும் உண்டு என்றால் மிகை ஆகாது.நியூஸிலாந்தில் வசித்தாலும் சென்னையின் மீதுள்ள அதீத காதல் என்னை வியக்க வைக்கும்.



பதிவுகளில் பின்னூட்டங்களில் மட்டுமே தொடர்பு கொண்டிருந்த எனக்கு பின்னூட்டம் வழியே என் மின்னஞ்சல் கேட்டு இருந்தார்.
கணவருக்கு மணிவிழா சென்னையில் வந்து  நடத்துவதால் அவசியம் கலந்து கொள்ளும் படி ஒரு வித்தியாசமான அழைப்பையும் இணைத்து இருந்தார்.அவர் அன்புடன் அழைத்த விதம் மிகவும் பிடித்துப்போனதால் அந்த நிமிடமே விழாவில் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்று தீர்மானித்து விட்டேன்.

விழா நாளன்று அங்கு சென்று இருந்தேன்.என்னை பார்த்த மாத்திரத்தில் அத்தனை கூட்டத்திலும் என்னை அன்புடன் ஆரத்தழுவி வரவேற்ற உபசரிப்பை என்னால் மறக்க முடியாது.எதிர்பாராத அளவு பதிவர்களின் வருகை,இனிமையான கொண்டாட்டம் மனம் நிறைந்த உபசரிப்பு,புதிய அறிமுகங்கள்,மகிழ்ச்சியான இன்முகங்கள்.நாவிற்கினிய விருந்து என்று அந்த நாள் மகிழ்ச்சிகரமாக இருந்தது.



அன்றிலிருந்து துளசிம்மாவும் நானும் ஒரு ஈடுப்பாட்டுடனான நட்பு கொள்ள ஆரம்பித்தோம்.அறிவீர்களா இவரை என்ற பதிவுக்கு பல மாதங்களுக்கு முன்னர் கேள்விகள் அனுப்பி இருந்தேன்.அவருக்கும் கணவருக்கும் ஏற்பட்ட உடல் நலக்குறைவால் பதில் எழுத மறந்து இருந்தார்.இன்று ஞாபகம் ஊட்டி நான் மெயில் போட்ட சில மணி நேரங்களுக்குள் ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் விரிவாகவும் சுவாரஸ்யமாகவும் அவர் பதில் அளித்து இருப்பது இதோ....

1.உங்களின் மகத்தான சாதனை எது என்று நினைக்கின்றீர்கள்.

பசங்களை வேணாம் வேணாமுன்னு  வாய் சொன்னாலும், அவன்கள்(!) வந்தவுடன் செல்லம் கொஞ்சி மடிமீது எடுத்து வச்சுக்கும்படி கோபாலைப் பழக்குனதுதான்  என் வாழ்வில் மகத்தான சாதனை.

2.சந்தோசமான தருணங்களில் என்ன செய்வீர்கள்?

பூஜை அறைக்கு ஓடிப்போய், வீட்டுலே இருக்கும் எம்பெருமானுக்கு நன்றி சொல்வேன். அடுத்து....?
வேறென்ன உல்லாசமா பதிவு எழுத ஆரம்பிப்பதுதான்:-)

3.சமுதாய கோபங்கள் ஏதேனும் உங்களுக்கு இருக்கிறதா ?

இல்லாமல் என்ன?   இந்தியா என்றால் ஏன் நம்ம மக்கள்ஸ்க்கு  சுத்தமா இருக்கணும். சுற்றுப்புறத்தை சுத்தமா வச்சுக்கணும் என்ற அடிப்படை சுகாதாரம் தெரியலைன்னு மனம் நொந்து கொள்வேன்.
அதேபோல அரசியல் வியாதிகளின் நடவடிக்கையும் மனம் வெறுத்துப்போகும் சமாச்சாரம்.

4.மனித வாழ்க்கையில் நீங்கள் வெறுப்பதும் ரசிப்பதும் என்ன?

மனித  வாழ்க்கையே  பலசமயம் சுமை போல  இருக்கும்.   ஆனால்....   கண்களால் கண்டு மகிழ எத்தனை கோடி இயற்கை அழகை வைத்தாய் இறைவா   என்று  போற்றி ரசிக்கத் தோணும்.

5.விமர்சனங்களை எப்படி எதிர்கொள்வீர்கள்?

எழுத்தைப் பற்றிய  நியாயமான விமரிசனம் என்றால், குட்டு வாங்கிக்க என் தலை ரெடி. ஆனால் விமரிசனம் என்ற பெயரில் தனிமனிதத் தாக்குதல், அருவருப்பான  சொற்களில் வசவு  எல்லாம் மனவேதனையைத் தரும்:(

6.முதன் முதல் வலைப்பூவுக்கு எப்படி வந்தீர்கள்.வலைப்பூ எப்படி எப்போது அறிமுகமானது?

முறுக்கைத் தேடிப்போய்  எழுத்தில் வீழ்ந்தவள் நான்!  ஒரு சமயம்.... ( அப்போதுதான்  இணையத்தில் தமிழ் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்து(!!) அதில் திளைத்துக் கொண்டுஇருந்த நேரம்) முறுக்கு என்ற சிறுகதையை சிலாகித்து ஒரு அன்பர் எழுதி இருந்தார். இது மரத்தடி குழுமத்து சமாச்சாரம்.  முறுக்கு கிடைக்கலையேன்னு புலம்பிக்கிட்டே இருந்தவள்,  இதற்காகவே யாஹூ ஐடி எடுத்து, அங்கே மரத்தாண்டை போய் விசாரிச்சேன்.  பிரபு ராஜதுரை என்பவர்  முறுக்கை அனுப்பி வைத்தார்.  புது உலகம் என் முன் விரிந்தது!  மரத்தடி  குழுமத்தில் அங்கமாகி  வெறும் கருத்துப் பரிமாற்றங்களோடு  என் பொழுதுகள் போயின.

சாம்பாரைப் பற்றிய ஒரு மடலில்  என்னுடைய சாம்பார் விஸ்தரிப்பை ( ஐயோ...சுருக்கமா எழுத எப்போதுதான் கற்றுக்கொள்ளப் போகிறேனோ?)  எழுதப்போக,  அப்போ மரத்தடி ஓனரா இருந்த மதி .கந்தசாமி அவர்களால் , மரத்தடி .காம் என்ற தொகுப்பில் அது வெளிவந்ததும் எனக்குத் தலைகால் புரியலை.  இதுலே குழும  நண்பர்கள் எல்லோரும் எனக்கு எழுத வருதுன்னு சொல்லிட்டாங்க!!!!

ஆஹா.... சும்மா ஆடுன குரங்குக்குக் காலில் சலங்கை கட்டிவிட்டது போல் ஆச்சு. ஊக்குவித்த நண்பர்களைக் கதறடிச்சிட்டேனாக்கும், என் தொடர் எழுத்தால்:-) இது நடந்தது  2004 மார்ச் மாதம் தொடங்கி!  எழுத்துரு எல்லாம் திஸ்கியில்.  நம்ம  முத்து நெடுமாறன்  அவர்கள் முரசு அஞ்சல் என்ற எழுத்துருவை அளித்து உதவினார்.

அப்போதான் சிலமாதங்கள் கழிச்சு, நம்ம காசி ஆறுமுகம்,  தமிழ்மணம் தொடங்கினார்.  ஓடிப்போய்ப் பார்த்தேன்:-)  கூட்டுக்குடும்பமான  மரத்தடியில் இருந்து  தனிக்குடித்தனமா  ஆரம்பிச்சதுதான் துளசிதளம். 2004  செப்டம்பர். அப்போ  என்  எழுத்துக்கு வயசு அரை!   காசி ஆறுமுகம் அவர்களின் உயிரை வாங்கி கலப்பையைப் பிடிக்கக் கற்றது முதல் புதுப்  பிறவியானேன்:-)

7.இதுவரை எந்த ஒரு பிளாக்கரும் செல்லாத அளவுக்கு நாடுகள் பல கண்டு விரிவாக கட்டுரைகளும் படங்களுடன் வலைப்பூவில் பகிர்ந்து விட்டீர்கள். சென்ற நாடுகளில் பிடித்த நாடு.செல்வதற்கு ஆசைப்படும் நாடு?

கண்டது கடுகளவு. காணாதது உலகளவு என்பதே உண்மை.  அதிலும் இந்தியாவில்,குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில்  காணாதது  இமயமலை அளவு!   விடுமுறை, பயணம் என்று  நினைத்தவுடன், சென்னைதான் மனசில் முதலில் வந்து வரிசையில் நிற்கிறது.  சென்னைக்கும் எனக்கும் ஒரு லவ் அண்ட் ஹேட் ரிலேஷன்ஷிப்  எப்போதும் உண்டு:-)

செல்வதற்கு ஆசைப்படும் நாடு..........  இந்தியாதான்.  முணங்கிக்கொண்டே  சுற்றிப் பார்ப்பேன்:-) இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை,  எத்தனை  மாநிலங்களோ.... அத்தனை நாடுகள் என்ற கணக்குதான். வெறும் ஐநூறு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் மக்களுடைய உணவுப்பழக்கம், உடை, மொழி, கோவில்களின் அமைப்புகள்,  நடனம் நாட்டியம் என்ற கலைசம்பந்தப்பட்டவைகள் எல்லாம்  அடியோடு வேறாக அல்லவா இருக்கிறது!!!!

8.வலைப்பூவில் உங்கள் எழுத்துக்களை கணவர் படித்து விமர்சனம் செய்வாரா?

ஆரம்பகாலத்தில் என்னவோ கிறுக்குகிறாள் (கிறுக்கி) என்றுதான் இருந்தார். தலை நீட்டுவதில்லை. எனக்கும் நல்லதாப்போச்சு. நான் உண்டு என் எழுத்து உண்டுன்னு இருந்தேன்.   2006 ஆறாம் ஆண்டு சென்னையில்  உட்லேண்ட்ஸ் ட்ரைவ் இன் (இப்போது அது செம்மொழிப் பூங்கா!) பதிவர் சந்திப்பில் கலந்து கொண்டேன்.  கணவர் கோபாலும் உடன் வந்தார்.  அப்போது அங்குவந்த பதிவுலக நண்பர்கள்,  துளசிதளம் வாசிப்பீர்களா என்று கேட்டதும்  இவர்  'ஙே'  !!!

அதன்பின்  நியூஸி திரும்பி வந்தபின்  சில பதிவுகளை வாசித்தவர், தனக்கு  பதிவு வெளியிடுமுன் ப்ரீவ்யூ  வேணும்  என்று ஆசைப்பட்டார். ஆஹா.... நம் எழுத்தின் சுவை ஆளை இழுக்குதேன்னு மகிழ்ந்து போய்  வெளியிடுமுன் வாசிக்கக் கொடுத்தேன்.  ஆனால்......  இது ஏனிப்படி? அது ஏன் இப்படின்னு  ஆரம்பிச்சவுடன், முழிச்சுக்கிட்டேன். இது வேலைக்காகாது. இனிமேல்பதிவு வெளியிட்டவுடன், மற்ற வாசகர்களில் நீங்களும் ஒருவராக இருந்து 'கொல்லுங்கள்'  என்றேன்:-)

இப்போதும்  பதிவுகளை வாசிக்கிறார். ஆனால்............  காலையில் வாசிச்சது,மாலையில் நினைவு இருக்காது:(


இன்னும் ஏதாவது உங்களை பற்றி..

சொல்லிக்கொள்ள ஒன்றும் பெருசா இல்லை.  இதுவரை மூன்று புத்தகங்கள் வெளிவந்துள்ளன. நாலாவது அநேகமா இந்த புத்தக விழா சமயம் வரலாம்.  எழுத்து இல்லையேல் இருப்பில் சுகமில்லை என்ற உணர்வே எப்போதும் இருக்கிறது.  காலை எழுந்தவுடன் கணினி என்றுதான் விடியல்.
எழுதவந்தபின் நான் பெற்ற இன்பங்களைப் பட்டியல் இட்டால்...முதலில் வருவது  சகபதிவாளர்களாகிய நண்பர்கள். அடுத்தும் அவர்களே . அதற்கடுத்தும்  அவர்களே. நட்பு வட்டம் நாளொரு பொழுதும் விரிந்து வருவது எல்லையில்லா மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது என்பதே உண்மை!

எனக்கு உங்களையெல்லாம் விட்டா...யாரிருக்கா? நேக்கு யாரைத்  தெரியும்?

வாய்ப்பு அளித்ததோழி ஸாதிகாவுக்கு என்  அன்பும் நன்றியும்.

வணக்கம்.

April 8, 2013

அறிவீர்களா இவரை - 1


அறுசுவை பாபு

மின்னல் வரிகள் கணேஷண்ணா ”தெரியுமா இவரை” என்ற தலைப்பில் உலகளாவிய புகழ் பெற்றவர்களை தன் தளத்தில் அறிமுகப்படுத்த ஆரம்பித்ததன் விளைவே என்னை இப்பதிவு எழுத தூண்டுகோலாக இருந்தது..

லியனார்டோ டாவின்சி ,ஹோசிமின் ,நெப்போலியன் ,ஸோய்சிரோ ஹோண்டா ,முசோலினி போன்றோரைபற்றி மட்டும்தானா எழுத வேண்டும்,நாம் அறிந்தோரைப்பற்றி எழுதினால் என்ன என்ற எண்ணம் உதயம் ஆனது.அவ்வப்பொழுது என் ஞாபகத்தில் வருபவர்களை என் கோணத்தில் எழுத விருப்பம்.அநேகமாக நீங்கள் அனைவரும் அறிந்த மனிதர்,மனுசிகளாகவும் இருக்கலாம்.ஏன் நம்மில் வளைய வரும் பதிவுலக நட்புக்களும் நிறைய இவ்வறிமுகத்தில் தொடர்வார்கள்.இப்பதிவுக்கு கிடைக்கப்போகும் வரவேற்பை பொறுத்து ”அறிவீர்களா இவரை”என் வலைப்பூவில் தொடரும்.

முதலில் நான் அறிமுகப்படுத்தபோவது பிரபல இணையதள நிர்வாகி திரு D.V.பாபு அவர்கள்.இன்று நம்மில் வளைய வரும் பல வலைப்பூதாரர்களை உருவாக்கியவர்.வலைப்பூ என்றால் என்ன என்பதையும் பலருக்கு காட்டித்தந்த பலருக்கு தமிழை எப்படி தட்டச்சு செய்வது என்பதை கற்றுதந்த இணையதளத்திற்கு சொந்தக்காரர்.அதுவரை கணினியை ஆன் செய்யக்கூட தெரியாத தமிழர்கள் பலரை கணினியின் வசமாக்கியவர்.

வெளிநாட்டு வாழ் கணினி அறிந்த தமிழர்களுக்கு சமையல் என்றால் என்ன என்று அறியாதவர்களுக்கு ,புதிதாக திருமணமாகி தனிக்குடித்தனம் சென்ற தம்பதிகளுக்கு,குடும்பத்துடன் இல்லாமல் தனியே வெளிநாட்டில் வாழ்ந்து சுய சமையலில் ஈடுபடும் பேச்சிலர்கள்,ஏன் சமையலில் சக்கை போடு போடும் கைதேர்ந்த இல்லத்தரசிகளும் கூட புது வித சமையல் செய்ய வேண்டு மென்றால் அறுசுவையை தளத்தினைத்தான் நாடுவார்கள்.

 இப்படி பலருக்கும் ரசம் வைப்பது எப்படி என்பதை அறிய வேண்டுமென்றால் அவரது கணினித்திரையில் அறுசுவை விண்டோ திறந்து இருக்கும்,சாதராண ரசம்  முதல் பன்னாட்டு உணவுகள் செய்யும் செய்முறை குறித்தும் அறிய வேண்டுமென்றால் இருக்கவே இருக்கின்றது அறுசுவைதளம் என்று கூறும் அளவிற்கு அத்தளத்தில் ஆயிரக்கணக்கான சமையல் குறிப்புகள் மட்டுமல்ல பல்வேறு உபயோகமான குறிப்புகளும் கொட்டிக்கிடக்கின்றன.

இது தவிர  இல்லத்தரசிகளுக்கு ஏதாவது சந்தேகமோ,உடல் நலம் குறித்தோ கேட்கவேண்டுமென்றால் மன்றத்தில் ஒரு கேள்வி எழுப்பினாலே போதும்.பதில் தந்து உதவ பலர் இருப்பார்கள்.இங்ஙனம் பல வாறு சேவைகள் அறுசுவையில் கிடைப்பது அறுசுவை உறுப்பினர்களுக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம்.

தப்பும் தவறுமாக தமிழில் தட்டச்சு செய்பவர்களை ஊக்குவித்து தனது தளஉறுப்பினர்களுக்கு ஊக்கம் கொடுத்து,கை தேர்ந்த பதிவர்களாக வார்த்தெடுத்ததுமல்லாமல்,அவ்வப்பொழுது தள உறுப்பினர்களை கலந்துரயாடச்செய்து நல்ல நட்புக்களை பலருக்கு பெற்றுத்தந்தவர் என்றால் மிகை ஆகாது.

இணையதளத்துக்காவே லட்சகணக்கில் தன் சுய சம்பாத்தியத்தை செலவழித்தவரும் கூட.பொறியியல் துறையில் பட்டம் பெற்ற இவரை பெற்றோரும்,உடன் பிறந்தோரும், நட்புக்களும் இணையத்திற்காக இத்தனை பாடுபடுவதை குறித்து விமர்சனம் செய்த பொழுது அதை எல்லாம் புறம் தள்ளிவிட்டு,பல சோதனைகளைக்கடந்தும் இன்று இணையத்தில் வெற்றி நடை போடுகின்றவர்.

நானும் ஆரம்பத்தில் நூற்றுக்கணக்கில் சமையல் குறிப்புகள் கொடுத்தேன்.மன்றங்களில் பங்கெடுத்தேன்.பின்னாளில் எனக்கென ஒரு வலைப்பூ ஆரம்பித்துவிட்ட பிறகு தொடர்ந்து என்னால் அங்கு எழுத முடியவில்லை.அங்கு எழுத வேண்டும் என்ற என் எண்ணத்தை செயல்படுத்துவதில் காலதாமதமாகிகொண்டே இருப்பதில் எனக்கு மிகுந்த மனக்குறையுடன் கூடியவருத்தம் உண்டு.

ஒரு பிரபலமான மூத்த பெண் பதிவரின் உறவினரும் கூட.(அவரது அனுமதி இல்லாமல் அவரை இங்கு யாரென்று சொல்ல முடியவில்லை)இருவரும் உறவினர்கள் என்று ஒருவருக்கொருவர் தெரியாத நிலையில் தொடர்ந்து அறுசுவையில் எழுதிய பொழுது நேர்ந்த ஒரு சந்திப்பின் மூலம் தெரிந்தது என்பதனை இருவருமே கூறி சிலாகிப்பாரகள்.

எனக்கு ஹாட் அண்ட் ஷோர் சிக்கன் சூப் என்றதும் முதலில் நினைவுக்கு வருபவர் பாபுதான்.ஏனெனில் அறுசுவையில் உறுப்பினர் பக்கம் சுய விபரத்தில் ஹாட் அண்ட் ஷோர் சிக்கன் சூப்பிற்காக உயிரில் கொஞ்சம் இழக்கவும் தயார் என்று தன்னைப்பற்றி நகைச்சுவையாக அறிமுகப்படுத்திய வரிகளை வாசிக்கும் நேரமெல்லாம் சிரிப்பை வரவழைத்து விடும்.

பிளாக் என்று அறிந்திராத காலகட்டத்தில் சுமாராக 90 களில் வெகு சிலரே விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய காலகட்டத்தில் தமிழில் பிளாக் எழுதிய பெருமையும் இவருக்குண்டு.

அறுசுவையில் வெளியான பல சமையல் குறிப்புகளையும் பல்வேறு தலைப்புகளில் நூல்களாக்கி இருப்பது மகளிர் மத்தியில் மட்டுமல்லாது சமையல் தெரியாத ஆண்களுக்கும் உதவிகரமாக உள்ளது.

ஆங்கிலதளம் இன்ன பிறவென்று வலைதளத்தில் இன்னும் உயர உயர பறக்க வேண்டும் என்பதே இவரது இலட்சியம்.இவரது ஆர்வமும், முயற்சியும்,உழைப்பும் வெகு விரைவில் இவர் தன் இலக்கை அடைய வைக்கும்.